வள்ளலார் போதனை
உயிரினங்களிடம் இரக்கம் — அருட்பெருஞ்ஜோதி வழி
"ஜீவகாருண்யமே ஞான வழி;
உயிர்களின் துயர் கண்டு உருகுவதே
இறைவனை அடைவதற்கான முதல் படி."
அறிமுகம்
வள்ளலார் என்று அழைக்கப்படும் இராமலிங்க அடிகள் (1823–1874) ஆவார். இவர் சுத்த சன்மார்க்கம் என்ற தூய நெறியை நிறுவினார்.
ஜீவகாருண்யம் என்பது அனைத்து உயிர்களிடமும் — மனிதர், விலங்கு, பறவை, பூச்சி வரை — இரக்கம் கொள்வது மட்டுமல்ல, அவற்றின் துன்பத்தைக் கண்டு மனம் உருகி, செயலாற்றுவதும் ஆகும். இதுவே இறை அருளை அடைவதற்கான நேரடி வழி என்று வள்ளலார் காட்டினார்.
அனைத்து உயிர்களிலும் இறைவன் உறைகிறான். அவ்வுயிர்களின் வலியை நம் வலியாக உணர்வதே கடவுளை உணர்வதற்கான வழி.
பசியால் வாடும் உயிர்களுக்கு உணவளிப்பதை வள்ளலார் மிக உயர்ந்த தர்மம் என்று கூறினார். "பசியாற்றுவதே பரம தர்மம்" என்பது இவரது அடிப்படைக் கோட்பாடு.
உயிர்களைக் கொல்வது, அவற்றின் மாமிசம் உண்பது — இவை ஜீவகாருண்யத்திற்கு முற்றிலும் எதிரானவை. சைவ உணவே வள்ளலார் வலியுறுத்திய வழி.
ஜீவகாருண்யம் மூலம் இதயம் தூய்மையடையும்போது, அருட்பெருஞ்ஜோதி என்னும் இறை ஒளி உள்ளத்தில் தோன்றும் என்று வள்ளலார் அனுபவித்துக் காட்டினார்.
படிப்படியான வழிகாட்டி
அடித்தளம்
முதல் படி என்பது மற்ற உயிர்களும் நம்மைப் போலவே வலியை உணர்கின்றன என்ற விழிப்பு நிலையை அடைவதாகும். ஒரு பறவை, ஒரு நாய், ஒரு மரம் — இவை அனைத்திலும் உயிர் ஓடுகிறது.
"உயிர்களின் துயரை என் துயராக உணர்ந்தேன்; அந்த உணர்வே என்னை இறைவழியில் கொண்டு சேர்த்தது." — வள்ளலார்
ஆரம்ப மாற்றம்
மாமிச உணவை முற்றிலும் துறந்து, தூய சைவ உணவை மட்டுமே உண்பது. இது வெறும் உடல் நலத்திற்காக மட்டுமல்ல — வேறொரு உயிரின் மரணத்தின் மூலம் நம் வயிற்றை நிரப்பாமல் இருப்பது ஆன்மீக தூய்மையின் அடிப்படை.
"மாமிச உண்டி மறத்தை வளர்க்கும்; சைவ உண்டி சாந்தத்தை வளர்க்கும்."
செயல்முறை
பசியால் வாடுவோருக்கு உணவு வழங்குவதை வள்ளலார் உயர்ந்த வழிபாடாகக் கண்டார். வடலூரில் தன் இல்லத்தை "சத்திய தருமசாலை" என்ற சமதர்மச் சாலையாக மாற்றினார்.
"பசியால் வாடும் உயிர் காண்பதெல்லாம் இருள்; உணவு கொடுப்பதால் அவ்விருள் நீங்கும்."
உள்ள மாற்றம்
வெளிப்படையான செயல்களோடு நிற்காமல், உள்ளத்தில் கருணை பயிர் வளர வேண்டும். வலிப்படும் உயிரைக் கண்டு மனம் நடுங்க வேண்டும். இந்த உள் உணர்வே "ஜீவகாருண்யம்".
"பிறர்க்கு வரும் தீமை கண்டு உருகாத இதயம் இறைவனை அடையாது."
ஆன்மீக பயிற்சி
கருணை மனம் தூய்மையடையும்போது, தியானத்தில் ஆழ்வது எளிதாகிறது. வள்ளலார் "அருட்பெருஞ்ஜோதி" என்ற தூய இறை ஒளியை தியானிக்கச் சொன்னார். கண்ணிடையே — புருவ மத்தியில் — ஒளியை நினைத்து தியானிக்கவும்.
"அருட்பெருஞ்ஜோதி தனிப்பெரும் கருணை — அருட்பெருஞ்ஜோதி." — திருவருட்பா மஹா மந்திரம்
சமூக சேவை
ஜாதி, மத, குல வேற்றுமை இல்லாமல் அனைவரையும் சமமாக நேசிப்பது. வள்ளலார் தன் காலத்தில் ஜாதி வேற்றுமைக்கு எதிராக நின்றார். அனைத்து மனிதரும் "ஒரே குலம், ஒரே கடவுள்" என்று போதித்தார்.
"யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர் — இதுவே சுத்த சன்மார்க்கம்."
உயர் நிலை
தொடர்ந்த கருணை செயல்பாட்டாலும் தியானத்தாலும் ஆன்மா விரிவடைகிறது. பிறர் வலி நம் வலியாக உணரும்போது, பிறர் மகிழ்ச்சி நம் மகிழ்ச்சியாகும்போது — அந்த நிலையே "ஜீவகாருண்ய சித்தி" ஆகும்.
"என்னுள்ளே இருக்கும் ஒளி அனைத்து உயிர்களுள்ளும் இருக்கிறது — அதை உணர்வதே ஞானம்."
இறுதி இலக்கு
வள்ளலாரின் இறுதி போதனை: ஜீவகாருண்யம் முழுமை பெறும்போது, உடல் தானே ஒளிமயமாகும். மரணமே இல்லாத நிலை — "தேகசித்தி" — கிடைக்கும். 1874 ஜனவரி 30 அன்று வள்ளலார் மேட்டுக்குப்பத்தில் ஒரு அறையில் நுழைந்து காணாமல் போனார்.
"அருட்பெருஞ்ஜோதி என் உடலிலும் ஊடுருவட்டும்; என் உயிரே அந்த ஒளியாகட்டும்."
ஆறு தூண்கள்
பசியில் வாடும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் — மனிதர், மிருகம், பறவை — உணவளிப்பது கடமை.
எந்த உயிரையும் கொல்லக்கூடாது. மாமிசம் உண்ணக்கூடாது. அனைத்து உயிர்களும் வாழ உரிமையுடையவை.
வெறும் வெளிப்படையான செயல் மட்டுமல்ல — உள்ளத்திலும் கருணை பொங்க வேண்டும். உயிர்களின் வலியை உணர வேண்டும்.
ஜாதி, மதம், நிறம் பாராட்டாமல் அனைவரையும் சமனாக நேசிப்பது. வேற்றுமை பார்க்காமல் உதவுவது.
தினமும் தியானம் செய்வதன் மூலம் இதயத்தை தூய்மைப்படுத்தி, இறை அருளை ஏற்கத் தயாராவது.
எளிமையான, தூய்மையான, உண்மையான வாழ்க்கை வாழ்வது. பொய், வஞ்சனை, ஆடம்பரம் வேண்டாம்.
தினசரி பயிற்சி
ஜீவகாருண்யம் வெறும் கொள்கை அல்ல — இது தினமும் வாழ வேண்டிய வாழ்க்கை முறை. இந்த எளிய செயல்பாடுகளிலிருந்து தொடங்கலாம்.
வள்ளலார் வாக்குகள்
"சாகா கல்வி கற்கவேண்டும்; சகல ஜீவர்களிடத்தும் கருணை வேண்டும்; தனக்கு வேண்டியது அடுத்தவருக்கும் வேண்டும் என்று நினைக்கவேண்டும்."
— வள்ளலார், ஞானசபை உரை
"பசியாற்றுவது பரம தர்மம்; உயிர்களின் பசியைப் போக்குவது இறைவழிபாடு; இதை விட வேறு வழிபாடு இல்லை என்பது என் திட நம்பிக்கை."
— வள்ளலார், சத்திய ஞான சபை
"ஜீவகாருண்யம் இல்லாத ஞானம் வெறும் வார்த்தை மட்டுமே; கருணை இல்லாத வழிபாடு வெற்று சடங்கு மட்டுமே; உயிர் நேசமே உண்மை மதம்."
— திருவருட்பா
"அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஒரே தாய்; ஒரே தந்தை — அருட்பெருஞ்ஜோதி. நாம் அனைவரும் சகோதரர்கள். இந்த உண்மை உணர்வில் வாழ்வதே சுத்த சன்மார்க்கம்."
— வள்ளலார், சன்மார்க்க விளக்கம்
ஐந்து நெறிகள்
அனைத்து உயிர்களிடமும் கருணை — இதுவே முதல் மற்றும் மிக முக்கியமான நெறி.
எப்போதும் உண்மை மட்டுமே பேசுவது. வாக்கு, மனசு, செயல் — மூன்றிலும் உண்மை.
எந்த உயிருக்கும் — மனதாலும், வாக்காலும், செயலாலும் — தீங்கு செய்யாமல் இருப்பது.
பிறருடையதை ஆசைப்படாமல், நமக்கு சேர்வதை மட்டுமே நேர்மையாக எடுத்துக்கொள்வது.
அருட்பெருஞ்ஜோதியில் நம்பிக்கை வைத்து, அவர் அருளே அனைத்தும் என்று நம்புவது.
உறுதிமொழி
வள்ளலாரின் வழியில் நடக்க விரும்புவோர் இந்த மூன்று உறுதிமொழிகளை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
நான் எந்த உயிரையும் கொல்வதில்லை; மாமிசம் உண்பதில்லை.
பசியில் வாடுவோரைக் கண்டு அலட்சியப்படுத்தமாட்டேன்; என்னால் இயன்றவரை உதவுவேன்.
தினமும் ஒரு கருணைச் செயல் செய்வேன்; அருட்பெருஞ்ஜோதியை தியானிப்பேன்.